Voordat ik weer in het drukke toeristische Sydney ging verblijven was het tijd om ècht te leren surfen in het mooie, rustige 7 mile beach.

Ondanks de kou en regen begon de dag goed. In de trein ontmoette ik de meeste van ons surfgroepje: gezellige mensen. Dus dat komt helemaal goed!
We waren met z'n 10-en en omdat het zo vlak voor kerst was, waren we de enige groep surfers op de campground. Lekker rustig, dus: niet wachten voor een warme douche, altijd een hangmat beschikbaar en we hoefden het stukje zee met de beste golven niet te delen!

Na aankomst op het kamp was het direkt tijd om onze warme fleecetrui (tja het was koud (zo'n 18 gr ipv 30 gr) en het stormde) te verruilen voor een (winter)wetsuit. 's Ochtends de basistechnieken van het surfen geleerden na een goede lunch en warme douche konden we dit 's middags verder in de praktijk brengen. Helaas moesten we eerder stoppen, omdat de wind te gevaarlijk was (regelmatig vlogen er surfboards de lucht in). De volgende dag hebben we deze verloren uurtjes weer ingehaald. De lucht was stralend blauw, de zon brandde flink en op dag 3 blies de wind ook eindelijk de goede richting op. Ik was blij dat ik al een aardig bruin kleurtje had. Want de helft van de groep liep na dag 2 al rond met een rood gezicht, rode handen en rode voeten (ondanks flink smeren met factor 30 of 50).
Ik had zelf alleen last van windburn en van irritatie van het zout in mijn ogen en gezicht. Dus 4 dagen lang rode ogen en een brandend gezicht (en enorm veel spierpijn..) Maar dat mocht de pret niet drukken. Zelfs na 100x zoutwaterhappen bleef het leuk. Vooral op de laatste dag toen we ook echt op de grote green waves gingen surfen.
Ik denk trouwens dat ik nu ook weet hoe het voelt om in een draaiende wasmachine te zitten.

Elke dag werden er foto's gemaakt en we hadden ook een surfboard met een camera voorop. 's Avonds keken we dit met z'n allen op groot scherm terug: Hilarisch! Ik heb letterlijk dubbel gelegen van het lachen.

Verder heb ik ook in 7 mile beach weer dolfijnen gespot en genoten van prachtige zonsondergangen (op één of andere manier zijn ze hier elke keer weer stukken mooier dan in Nederland).

Met de mensen die terug naar Sydney gingen hebben we daar gezellig met z'n allen nog wat gedronken. Ik had er alleen niet meer aan gedacht dat ik nog met de trein naar Kings cross moest en dat mijn hostel geen 24-h check-in had.. Help!! Maar na een paar telefoontjes kon ik gelukkig toch nog mijn heerlijke bedje in het hostel inkruipen....