The rainforest was really rainy and the great barrier reef was really great!
Bij aankomst in Cairns viel het gelijk op dat Cairns een bruisende stad is. Toeristen opo het terras of wandelend op de boulevard en locals picknickend in het park of al joggende, fietsend of skeelerend op de boulevard.
In Cairns mag een bezoekje aan het great barrier reef natuurlijk niet ontbreken. Ik koos ervoor om een dagje met een kleine zeilboot mee te gaan. En dat was een goede keuze, ik heb een heerlijke dag gehad: het wsa mooi weer, de zee was rustig en ik heb uren van de onderwaterwereld genoten tijdens het snorkelen. (mijn rug genoot hier minder van: knalrood....auw, de volgende keer toch maar een stingersuit aantrekken). Koraal, gekleurde vissen in allerlei vormen en maten (o.a. Nemo), meezwemmen met de schildpadden.... En tussendoor een heerlijke lunch op de boot, tropisch fruit en tot slot een kaasplateau en wijn :-).
's Avonds nog lekker bij de 'Lagoon' (zwembad en park aan zee) gezeten en daar een paar Duitsers wat Nederlands bijgebracht. Toen we daar zaten kwamen er ook nog duizenden flying foxes overvliegen. Er kwam geen eind aan, zo'n 10 minuten lang konden we van dit mooie schouwspel genieten.
De volgende ochtend begon met een lichte paniek: Waar is mijn hoesje met pasjes (o.a. creditcard)?? Denkdenk, gisteravond had ik het internetpasje nog gebruikt, shit, bij de computer laten liggen?? Nee, daar lag ie dus ook niet. Veel tijd om verderte zoeken had ik niet, want de bus richting Port Douglas en Cape Tribulation stond te wachten. Ik had die nacht gedroomd dat er iemand in onze kamer liep rond te dwalen; was het dan toch geen droom?! Toen ik in de bus verder zocht in mijn tas vertelde de buschauffeur ook nog eens dat er vanaf nu geen telefoonbereik meer was... Godzijdank vond ik een paar uur later de pasjes tussen een notitieblokje. Mijn humeur was weer hersteld. Ik kon nu volop gaan genieten van het4e wereldwonder wat mij te wachten stond. (Na Uluru, Kakadu, Great barrier reef). Ondanks de regen, regen en nog eens regen was het prachtig in het regenwoud van Cape tribulation: bomen van 100-den meters hoog, soms met de raarste vormen, slapen tussen de junglegeluiden en wildlife spotten. Met als hoogtepunt een python die over mijn schoen heen kroop, aaaarghh.... Niet bewegen zei de gids, dan doet ie niets, ik stond toch wel even te trillen op mijn benen. Nu heb ik al wel eens een wurgslang om mijn nek gehad, maar zo in het wild is het toch wel even anders. De nachtwandeling midden door het regenwoud (wel met gids en zaklamp uiteraard) was best eng, maar een heel bijzondere ervaring! Allerlei spinnen, lizards, vuurvliegjes en zelfs lichtgevende takken (er is een bepaald soort schimmel die oplicht in het donker, heel apart om te zien)etc komen 's nachts te voorschijn.
's Ochtends brak het zonnetje nog eventjes door en daar heb ik natuurlijk gelijk gebruik van gemaakt. Samen met Michiel (niet de Michiel van Jolien hoor, die is inmiddels al weer in Nederland, met mijn zonnebril, foei ;-p) ben ik over het verlaten strand naar een mooi uitkijkpunt in het regenwoud gewandeld, heerlijk. Zo af en toe moesten de schoenen wel even uit, omdat heteigenlijk nog nietgenoeg eb was. Met ons zoutwaterkrokodillen, kwallen en cassowaries ontwijkde gedrag hebben we het gered om weer veilig bij het beachhouse aan te komen. Gelukkig konden we die dag ook weer terug richting Port Douglas en daarna Cairns. De avond ervoor zat iedereen namelijk vast in Cape Tribulation, omdat de enige brug over de rivier overstroomd was... (gelukkig had ik al in de planning om een nachtje in cape tribulation te blijven).
Nu ben ik even een dagje aan het bijkomen in Cairns en dan op naar Mission Beach, waar het hopelijk weer iets beter weer is!!