Een 4weeldrive jeep vol met kampeerspullen, eten, drinken, 3 dokters, 1 zuster, 1 aardrijkskundelerares en een fitness-instructeur: Op naar Fraser island, het grootste zandeiland van Australie; en dat hebben we geweten. Ik vind nu nog steeds overal zand.

Vakkundig werden de 'wash outs' en rotsen op het strand omzeild en veilig bereikten we de campsite in de duinen. Voor onze tentjes vonden we een mooi rustig plekje een eindje van de rest vd kampeerders vandaan. 's Nachts kregen we hier nogal spijt van. Het begon namelijk te waaien en te regenen en we stonden dus niet beschut. Gevolg: een natte slaapzak en een nachtje zonder slaap. De 1e dag zijn we naar Lake Mc Kenzie geweest. Een prachtig helder blauw zoetwatermeer. 's Middags moesten we op tijd terug naar het kamp, omdat er werd gewaarschuwd voor hevige storm. In de stromende regen hebben we toen onze tentjes toch maar verplaatst en stormklaar gemaakt.
Naar dewc gaan was ook een hele happening. Gezellig met z'n tweeen en niet te vergeten de schop om een kuiltje te graven (in het kader vd eco-vriendelijkheid) en al zingend om de dingo's weg te jagen.
Na het avondeten bleek de ergste wind en regen al weer voorbij te zijn en het was nog lang gezellig....
De 2e dag was regen, regen, regen en nog eens regen. Tussen de regendruppels door konden we nog het schipswrak Maheno bewonderen en hadden we een prachtig uitzicht over de zee en rotsen bij de Champagne pools. De duik in het normaal heerlijk verkoelende Eli Creek heb ik maar even laten zitten. Normaal gesproken kun je je hier heerlijk honderden meters laten meevoeren met de sterke natuurlijke stroming in de langwerpige creek. Ook hebben we nog een lading shellfish op het strand geraapt, 's avonds hebben we deze gekookt en opgegeten. Best lekker (alleen wat zanderig, maarja daar waren we inmiddels al wel aan gewend). Ook deze avond was het weer lang gezellig. De volgende ochtend werden er dan ook flink wat mensen wakker met behoorlijke kater en spijt van dronken acties (Ik heb mij natuurlijk voorbeeldig gedragen :-)..
De laatste dag hobbelden we al zingend richting Lake Wabby. Waar het zonnetje gelukkig weer begon te schijnen. Lake Wabby zit vol met teatree oil, desinfecterende heilzame olie. Er schenen ook dr Fish visjes te zitten die je dode huidcellen opeten. Maar na een uur doodstil met mijn voeten in het water te hebben gezeten gaf ik het op. Mijn voeten waren blijkbaar niet lekker genoeg.
De terugweg naar de jeep stapte ik op een dikke fire ant die het nodig vond om mij te bijten. Ik voel nog steeds de pijn als ik er aan denk..

Volgende verhaaltjes over Noosa en Brisbane komen binnenkort (vanuit Byron bay, waar ik inmiddels ben.. foto's komen ook nog wel een keertje!

Groetjes!

ps aangezien mijn externe harde schijf het niet meer doet, typ ik dit nu rechtstreeks op het internet (moet dus snel typen, aangezien het internet hier niet zo goedkoop is als in Azie), dus misschien dat het soms een wat onduidelijk verhaal wordt...